Na een lange loopbaan als directeur van verschillende basisscholen, waaronder in Zuidland, besloot Wim Smit (71) zich in 2010 daarnaast ook actief in te zetten voor de lokale politiek. Niet uit ambitie, maar uit frustratie: ‘Ik ergerde me eraan dat de gemeente geen verantwoordelijkheid nam voor zaken die wél onder hun bevoegdheid vielen, zoals zorg voor kwetsbare kinderen. Ik wilde dat anders doen.’ In zijn vrije tijd geniet Wim van zijn chalet op Goeree-Overflakkee: ‘Beetje tuinieren, tomaten en komkommers kweken en voetbalwedstrijden bezoeken. Ik vermaak me wel.’
IJverig en betrokken
Zijn politieke drive bracht hem bij D66, maar de landelijke focus ging hem al snel tegenstaan. Samen met een collega richtte hij daarom ONS Brielle op. Als raadslid staat Wim bekend als een ijverig man die zijn mening niet onder stoelen of banken steekt. ‘Ik probeer altijd duidelijk te zijn. Je moet ook nee durven zeggen, ook al is dat niet populair.’ Toch benadrukt hij het belang van een goede sfeer in de raad. ‘Na een felle vergadering kon je in Brielle samen een borrel drinken. Die open cultuur wilden we behouden, ook na de fusie tot Voorne aan Zee.’
Wim kijkt met trots terug op wat hij ‘kleine maar zichtbare’ prestaties noemt. Zo zette hij zich jarenlang in voor betere communicatie tussen de gemeente en haar inwoners. ‘Veel meldingen bleven onbeantwoord. Ik heb daarvoor een motie ingediend, tegen de wens van de burgemeester in. Uiteindelijk is er beleid op gekomen.’ Ook het opzetten van een loket voor kinderen van gescheiden ouders en het agenderen van verkeersdruk in Brielle zijn punten waar hij met voldoening op terugkijkt.
Complexe thema’s: huisvesting en bezuinigingen
De komende tijd staan er volgens Wim grote uitdagingen op de agenda. De begroting vraagt om moeilijke keuzes, maar ook de huisvesting van statushouders en arbeidsmigranten is urgent. ‘Er komt een moment dat we die mensen ergens moeten onderbrengen. Ik pleit voor flexwoningen, niet alleen voor Oekraïners, maar ook voor onze eigen starters en spoedzoekers.’
Politiek is een vak
Zijn ervaring in het onderwijs helpt hem nog dagelijks in zijn rol. ‘Bij scholenbouw, fusies, processen… die kennis neem je mee.’ Inmiddels is hij vijf jaar met pensioen en heeft hij de tijd om zich volledig op de politiek te storten. Toch vindt hij het na 15 jaar raadslidmaatschap genoeg. ‘Ik vind dat er verfrissing moet komen. De raad bestaat nu grotendeels uit gepensioneerden. Jonge mensen hebben een andere blik, dat is gezond. Ik blijf achter de schermen actief, maar mijn zetel geef ik door.’
Aan mensen die overwegen de politiek in te gaan, heeft hij een duidelijk advies: ‘Vooral doen, maar zoek iemand die je op weg helpt. Niet vanwege de partij, maar om te leren hoe het spel werkt.’ Zelf blijft hij zich inzetten om nieuwe raadsleden te begeleiden. ‘Je moet snappen wanneer je moet zwijgen, en wanneer je je mond moet opentrekken.’ Wat hij hoopt na te laten? ‘Dat mensen zeggen: hij heeft zijn steentje bijgedragen. En dat ik ook op tijd plaatsmaak voor nieuwe gezichten. Want meubilair, dat wil ik niet worden.’
