Bert Heijndijk (66) is een echte Oostvoornaar: geboren, getogen en nog altijd woonachtig in het dorp, samen met zijn vrouw en zoon. Zijn dochter is inmiddels uitgevlogen. Na een carrière van ruim 41 jaar in het Botlekgebied gaat hij in juni officieel met pensioen. In zijn vrije tijd trekt hij er graag op uit, wandelend of fietsend door de duinen, en ook het lokale voetbal weet hem nog altijd te boeien. ‘Het is belangrijk om af en toe even afstand te nemen van de politiek, maar uiteindelijk draait het voor mij toch altijd om wat er speelt in het dorp. Ik ben echt een mensenmens.’
Van fusie tot daadkracht
Toch betekent Berts pensioen geen rustiger leven, want zijn inzet voor de lokale politiek blijft onverminderd groot. Al 15 jaar maakt hij deel uit van de gemeenteraad, eerst in het voormalige Westvoorne en sinds de herindeling binnen Voorne aan Zee. ‘Ik heb altijd iets gehad met de lokale politiek’, vertelt Bert. ‘In eerste instantie als commissielid, daarna als raadslid toen iemand onverwachts uitviel. Sindsdien ben ik gebleven. Je doet het voor de mensen, voor het dorp. Dat is waar mijn hart ligt.’
Luisteren en verbinden
Wat Bert typeert als raadslid? Zijn luisterend oor en oplossingsgerichte houding. ‘Als inwoners ergens mee zitten, dan pak ik dat op. Soms bel ik direct met een wethouder of ambtenaar. En als dat niet helpt, breng ik het naar de fractie. Ik wil het netjes en tactisch aanpakken – niet schreeuwen, maar doen wat nodig is.’ Zijn ervaring uit het bedrijfsleven komt daarbij goed van pas. ‘In de Botlek leer je omgaan met mensen, met veiligheid en milieu. Je begrijpt dan beter wat er speelt – ook als je straks beleid maakt binnen de gemeente. Die ervaring neem ik mee.’
Tussen de mensen
Bert is zichtbaar in zijn dorp. Regelmatig is hij aanwezig bij dorpsraden en lokale bijeenkomsten. ‘We hebben de taken binnen onze fractie goed verdeeld. Ik richt me vooral op Oostvoorne, waar ik het gezicht ben voor inwoners. Mensen weten me te vinden en spreken me aan. Dat hoort erbij, en dat moet ook.’ Ook bij gevoelige dossiers, zoals overlast door jongeren of het windmolenproject bij Zwartewaal, laat hij zijn betrokkenheid zien. ‘We willen als gemeente luisteren naar inwoners. Windmolens zijn voor ons een principieel punt – we hebben als raad tegen gestemd. Maar nu ligt het bij de Raad van State, dus het blijft spannend.’
Hoewel Bert zijn successen niet snel van de daken schreeuwt, is hij zichtbaar trots op wat er is bereikt. ‘Soms zie je pas achteraf hoeveel werk ergens in zit. Zoals bij de verplaatsing van tuinbouwbedrijven naar het kassengebied in Tinte. Daar hebben we echt iets neergezet waar mensen baat bij hebben.’ De komende jaren wil hij zich opnieuw verkiesbaar stellen. ‘Er ligt nog zoveel. De woningbouw moet echt gaan lopen, zeker voor jongeren zoals mijn zoon, die nog thuis woont omdat er geen woningen zijn. We hebben een inhaalslag te maken.'
