Voorne-Putten - Terwijl veel mensen ’s ochtends de file trotseren of hun laptop openklappen aan de keukentafel, trekt Mark Postma zijn wandelschoenen aan. Zijn kantoor? Duinen, valleien en stranden. Als boswachter bij Natuurmonumenten op de Zuid-Hollandse Eilanden brengt hij zijn werkdagen grotendeels buiten door. ‘Ik mag naar mijn werk’, zegt hij nuchter. ‘En dat voelt nog steeds als een voorrecht.’
Dat Mark ooit boswachter zou worden, was als kind al een stille droom. Hij groeide op met ouders die hem leerden kijken naar alles wat leeft. ‘Ik was altijd al een natuurmens. Maar ik kreeg ook mee dat de kans om boswachter te worden niet zo groot is. Dus ik moest iets leren waar ik op kon terugvallen.’ Dat werd een timmermansopleiding. Hij vond een goed betaalde baan en bouwde aan een zeker bestaan. Zijn vriendin werkt in het ziekenhuis en kwam iedere dag voldaan thuis met verhalen over wat ze had betekend. ‘En ik dacht steeds vaker: ik moet weer naar mijn werk.’
Tijdens de coronaperiode viel het kwartje. ‘Toen dacht ik: wat is geld waard als je niet gelukkig bent in je werk?’ Op zijn 29ste ging hij terug naar school voor de opleiding Bos- en Natuurbeheer. Een docent vertelde hem: ‘Je wordt er niet rijk van, wel gelukkig.’ En dat klopt, zegt Mark. ‘Ik mag naar mijn werk. Ik moet vrij weinig - behalve dan goed zorgen voor het gebied - en ik vind het enorm leuk.’
Het mooiste duingebied van Nederland
Inmiddels werkt Mark zo’n twee à drie jaar als boswachter voor Natuurmonumenten Zuid-Hollandse Eilanden. Zo kreeg hij Voornes Duin onder zijn hoede: een gebied waar hij zichtbaar trots op is. ‘Dit is het soortenrijkste duingebied van Nederland. We liggen in een deltagebied, er zit veel kalk in de bodem en het landschap heeft veel reliëf. Die variatie zorgt ervoor dat bijna elk plantje wel een plekje vindt waar het zich thuis voelt.’
Hij moet soms oppassen dat hij het niet vanzelfsprekend gaat vinden. ‘We werken veel met vrijwilligers. Laatst zat ik in een prachtige vallei mijn boterham te eten. Een vrijwilliger zei: ‘Wauw, hier hoef ik niet voor op vakantie.’ Toen dacht ik: ja, wat is het ook prachtig. Je moet daar echt bij stilstaan.’ Zijn liefde voor vogels verraadt hem al snel. ‘De boomleeuweriken zingen weer, straks komt de nachtegaal terug.’ Maar ook de planten fascineren hem. ‘Mijn plantenkennis was oké, maar hier moest ik echt aanpoten. Elk jaar leer ik bij.’
Sneeuwklokjes en hommelkoninginnen
Het voorjaar is misschien wel Marks favoriete seizoen. ‘De afgelopen weken stonden er overal sneeuwklokjes. Prachtig om te zien.’ Die vroege bloeiers, stinzenplanten, zijn niet alleen mooi, maar ook van levensbelang. ‘Als het een paar warme dagen is geweest, worden citroenvlinders en hommels wakker. Die hebben maanden niks gegeten. Vaak bloeit er nog weinig, maar sneeuwklokjes wel. Vooral die grote hommels die je ziet, dat zijn koninginnen. Die hebben voedsel nodig om een nieuw volk te starten.’
Eilanden, maar geen eilandjes
Mark woont met zijn vriendin op Goeree-Overflakkee. Zijn werkgebied ligt vooral op Voorne-Putten, met een werkschuur in Rockanje. Samen met collega’s beheert hij niet alleen Voornes Duin, maar ook natuur op Goeree, de Hoeksche Waard en Tiengemeten. ‘Het bijzondere is: we werken op eilanden, maar niet op eilandjes. We moeten veel samenwerken.’
De variatie is groot: oude landgoederen, bossen, kruidenrijke graslanden, droge en natte duinen, veen, strand en buitendijkse natuur. ‘Dat vraagt brede kennis én flexibiliteit.’
Broedseizoen: rust in de tent
Vanaf 15 maart begint het broedseizoen. Tot half augustus is de natuur extra kwetsbaar. ‘Dan mogen we niets verstoren. Vogels zijn bezig met nesten bouwen, partners aantrekken, eieren uitbroeden. Het mannetje moet het vrouwtje voeren. Alles draait om nieuw leven.’
Snoeien of maaien gebeurt alleen als het echt niet anders kan, en dan zonder zwaar materieel. ‘Na het broedseizoen begint voor mij juist het maaiseizoen. Maaien, afvoeren, controleren.’
Liever buiten dan achter de laptop
Als je Mark vraagt naar het mooiste van de natuur, moet hij lachen. ‘Ik ben een beetje als de wind. De ene dag geniet ik hier het meest van, de andere dag daarvan.’ Eén ding is duidelijk: zijn laptop is niet zijn beste vriend. ‘Ik heb een hekel aan dat ding. Ik ben het liefst buiten.’
LINQ Media ging vorig jaar mee op pad met Mark in Voornes Duin voor een videoreportage:
