De zoektocht tijdens try-outs
De try-outperiode gebruikt hij als testlab. In comedyclubs speelt hij tien minuten om te zien of iets werkt; in theaters zoekt hij naar samenhang. ‘Dan moet je ineens vijf kwartier vullen. Waar begin je, waar eindig je? Wat past waar?’ Samen met Stephanie Louwrier schuift hij, schrapt hij en herschrijft hij. ‘Soms weet je echt even niet wat je aan het bouwen bent. Tot de puzzel langzaam sluit.’
Publiek dat de avond mede bepaalt
Guido geniet zichtbaar van de wisselende energie in de zalen. ‘In Brielle had ik een rij bejaarden die overal op reageerden. Dan wordt het bijna een gesprek.’ Soms is het publiek juist stil en aandachtig, soms luid en brutaal. ‘Die variatie maakt elke avond anders, en daar leef ik van.’
Hoewel hij zichzelf had voorgenomen simpel te spelen, groeide het arsenaal snel. ‘Ik neem nu een piano, gitaar, elektrische gitaar én een loopstation mee. Het wordt steeds meer,’ lacht hij. Muziek vormt niet alleen een onderbreking, maar voegt lagen toe aan het verhaal. ‘Soms hoor jij in een liedje iets heel anders dan iemand anders. Dat vind ik het mooie daaraan.’
De voorstelling
Een vast thema wilt hij niet benoemen. ‘Misschien gaat het over loslaten, over meedoen, over harmonie bewaren. Ik weet het nog niet precies.’ Toch zit er volgens hem altijd iets herkenbaars voor het publiek tussen. ‘Iedereen haalt er iets anders uit, en dat mag.’
Guido speelt de komende tijd onder andere in Spijkenisse en Maassluis. Hij hoopt vooral dat mensen na afloop met een lichter gevoel de zaal verlaten. ‘Als iemand later in de auto nog even moet lachen om een liedje, dan is het geslaagd.’
Guido Spek kwam langs in de studio van LINQ om te vertellen over zijn show. Bekijk het interview hieronder.
