Het is woensdag 29 april, de Internationale Dag van de Geleidehond. Op deze dag staan hulphonden in het zonnetje. Ze zijn belangrijk voor de zelfstandigheid van mensen met een beperking. Ook hulphonden moeten het vak leren. Zoals Mauro (6 maanden) uit Oostvoorne, die in training is om hulphond te worden.
Mauro doet zijn best, maar tijdens het wandelen lukt het nog niet altijd om netjes naast de baasjes te blijven lopen. Er is ook zóveel te zien en te snuffelen. Dat geeft niets. Over ongeveer een jaar wordt pas besloten of hij hulphond wordt en zo ja, welke richting hij op gaat. Hij kan bijvoorbeeld blindengeleidehond worden, of assistentiehond voor mensen met een lichamelijke beperking of PTSS of aan de slag als hulphond voor kinderen [MB1] met autisme of een beperking.
Susanne en Michel van Zijp uit Oostvoorne en hun dochters Sophie (25) en Sarah (24) zijn het puppypleeggezin van Mauro. Ze voeden hem op als een gewone pup, maar helpen daarnaast met de training om hulphond te worden. Voor een hulphond in opleiding is het belangrijk om in een gezin op te groeien. In het eerste levensjaar staat een hond het meest open voor zijn omgeving. Hij is dan nog te jong voor de echte opleiding, maar groeit in het gezin op tot een stabiele, gehoorzame en zelfverzekerde hond.
Mooie bestemming
Je kunt niet zomaar puppypleeggezin worden. “Ik hoorde eigenlijk een advertentie op de radio over KNGF puppypleeggezinnen. En toen dacht ik, dat is misschien wel iets voor ons”, zegt oudste dochter Sophie. “Niet een vaste hond voor onszelf, maar eentje die je kan opvoeden en voorbereiden op zijn leven als hulphond. Oefenen voor een mooie bestemming.”
Het gezin vulde een online vragenlijst in en bezocht een informatiedag met rondleiding bij KNGF Geleidehonden. Daar gaan honden naartoe als ze ongeveer 14 maanden oud zijn. Ook kreeg het gezin iemand van KNGF op bezoek. “Die kwam kijken of het huis in orde is, of het gezin goed is, of alles klopt eigenlijk. Zo moesten wij wat kleden in de kamer leggen, omdat de pup anders steeds zou uitglijden. En er moesten voor de veiligheid hekken in de tuin.”
Het gezin werd goedgekeurd. Afgelopen december mochten ze Mauro ophalen bij het fokgastgezin. Alle pups uit het nest zijn ondergebracht bij puppypleeggezinnen. “In de auto was hij erg aan het piepen, maar eenmaal thuis was het eigenlijk gelijk wel goed. De eerste dagen sliep hij veel. Hij wilde vooral op iemand liggen. Op schoot, op je voeten. Heel dichtbij.”
Zindelijk
Omdat Mauro nog jong is, moet hij ook de gewone puppydingen leren, zoals zindelijk worden. Het gezin had nog niet eerder een hond gehad, dus de handleiding van KNGF kwam goed van pas. Ook kwam vanaf het begin regelmatig een instructeur langs. “In het begin zelfs elke twee weken. Die geeft dan elke keer nieuwe tips en leert ons welke commando's we hem aan mogen leren. Ook kijkt ze even naar oren en tandjes. Knipt soms de nageltjes. En als je ergens tegenaan loopt, dan kijkt ze mee naar een oplossing.”
Daar maakte het gezin dankbaar gebruik van. Zo wilde Mauro niet altijd lopen. “Wij kregen dan de tip om hem op te pakken, naar het eind van de straat te lopen en hem neer te zetten. Dan liep hij vanzelf terug. Ook bleef hij vaak staan om te snuffelen. Maar dat mag dus niet. Dat kan later echt een probleem worden als hij in functie is. Hij kan niet zomaar stil blijven staan.”
Het dagelijks leven met een hulphond in training verschilt niet veel van dat met een gewone hond. “We nemen hem mee naar de tandarts, de sportschool, het openbaar vervoer. Socialiseren. Ik heb hem ook meegenomen naar het stembureau. Hij moet aan alle situaties wennen.” Als Mauro ‘in functie’ is, draagt hij zijn dekje waarop staat dat hij hulphond in training is. Dan mag hij niet afgeleid worden.”
Intern
Wat wel anders is, is dat Mauro niet bij het gezin blijft. Als hij ongeveer anderhalf jaar oud is, begint de volgende fase. Dan gaat hij naar het opleidingscentrum in Amstelveen. Samen met andere honden leert hij daar het vak. Hij wordt dagelijks getraind en verblijft intern.
Als Mauro een paar weken op school is, wordt gekeken of hij geschikt is als hulphond en welke richting hij op gaat. KNGF leidt de meeste blindengeleidehonden op, daar is op dit moment de meeste vraag naar. Maar er is ook veel vraag naar ADL-assistentiehonden, PTSS-assistentiehonden en assistentiehonden voor kinderen. Bij KNGF wordt goed gekeken welke carrière het beste bij de hond past, wat hij het leukst vindt om te doen. “Misschien blijkt blindengeleidehond niet bij Mauro te passen, maar dan kan hij op een andere manier hulphond worden en van grote waarde zijn.”
Afscheid
Als Mauro naar het opleidingscentrum gaat, neemt het gezin afscheid. “Het nieuwe baasje mag ervoor kiezen om ook met ons af te spreken. Dat kan, maar dat hoeft niet. Sowieso mag dat pas minimaal een half jaar nadat hij daar in huis is gekomen. Anders zou het te verwarrend worden.”
Het gezin denkt nog niet te veel na over dat moment. “Je weet dat dat een keer komt. En dat dat natuurlijk best even lastig zal zijn. Ze zetten het ook zo op dat je niet echt afscheid hoeft te nemen. Ze roepen gewoon al die honden op een veld en iedereen loopt gewoon weg. En dan gaan daarna pas die honden naar binnen. Dat wordt ook allemaal goed begeleid. En we weten van tevoren dat het gaat gebeuren. Dus je kan je erop voorbereiden. En je weet dat het voor een goed doel is.”
[MB1]Deze honden heten ook allemaal assistentiehond.
