Spijkenisse - Vandaag start de NVA-Autismeweek 2026, een week vol activiteiten en aandacht voor autisme, die loopt tot en met 4 april. Voor Lars Bakker (32) uit Spijkenisse is het vooral een moment om te laten zien dat autisme veel veelzijdiger en complexer is dan de stereotype beelden die vaak in de media verschijnen.
Lars weet sinds zijn vierde dat hij autisme heeft. Zijn ervaringen bundelde hij drie jaar geleden in zijn eerste boek ‘In de schaduw van het geschenk’. Hierin verwerkte hij persoonlijke ervaringen en vertelde het verhaal van de negenjarige Mark, een gevoelig en intelligent jongetje met autisme. Lars wilde met zijn boek vooral één boodschap overbrengen: niet iedereen met autisme is hetzelfde. ‘Er bestaat een bepaald stereotype en mensen beoordelen je op basis van dat stereotype’, aldus Lars. Het schrijven hielp hem ook om herinneringen, zoals pesten en speciaal onderwijs, een plek te geven.
Stigma doorbreken
Vandaag de dag voelt Lars nog steeds de urgentie om dat stigma te doorbreken. ‘Media laten vooral de meest extreme voorbeelden zien. Mensen met autisme die buiten de norm vallen, krijgen documentaireseries, en dat is het beeld dat Nederland meekrijgt. Noem ik mijn autisme tijdens een sollicitatie, dan ligt de focus meteen daarop en stoppen de echte vragen. Ze denken meteen aan begeleiding en beperkingen, niet aan kwaliteiten.’
Die kwaliteiten heeft Lars wel. Hij volgde diverse cursussen en behaalde certificaten bij onder andere Harvard, bouwde zelf een website, en denkt vaak ‘out of the box’ dankzij zijn hoogbegaafdheid. Toch stuit hij op de harde realiteit van de arbeidsmarkt. ‘Veel mensen zeggen dat mensen met autisme goed in IT kunnen werken, maar ze eisen een hbo-diploma. Ik kom niet door de HR-muur. Het meest frustrerende is dat neurodivergente discriminatie nauwelijks te bewijzen is.’ Hierdoor zit Lars al een jaar thuis.
Pop-ups
Naast werk ervaart Lars dat het dagelijks leven ook uitdagingen kent die voor anderen vanzelfsprekend zijn. Websites met pop-ups en bewegende reclame, druk verkeer en sociale contacten zorgen voor spanning. Toch blijft Lars positief en kritisch tegelijk. Zijn opvoeding heeft hem geleerd ‘niet zwak op te stellen en het beste uit jezelf te halen’. Hij wil dat mensen voorbij labels kijken: ‘Kijk naar de persoon zelf. Het spectrum is zo breed dat een standaardanalyse niet werkt. Iedereen met autisme is anders.’
Schrijven blijft voor hem een belangrijke uitlaatklep. Het helpt hem gebeurtenissen en emoties te verwerken, al is het ook een uitdaging vanwege zijn dyslexie en de complexiteit van de Nederlandse taal.
Niet gebonden
Lars ziet de NVA-Autismeweek als een belangrijke gelegenheid om begrip te creëren, maar hij benadrukt dat bewustzijn niet aan één week gebonden moet zijn. ‘Laten we het het hele jaar belangrijk maken’, zegt hij. Zijn boodschap is helder: stop met hokjesdenken en kijk naar wat iemand kan, niet naar het label dat hij of zij draagt.
