Margriet den Brok-Swakhoven woont sinds 1993 in Hellevoetsluis. ‘Van oorsprong kom ik uit Zuid-Limburg, maar door het werk van mijn man zijn we verhuisd. Dat was wel even schakelen’, vertelt ze met een glimlach. Haar accent herinnert nog altijd aan haar roots, maar haar betrokkenheid bij de gemeente is inmiddels onmiskenbaar. Wat haar drijft is glashelder: iets betekenen voor haar omgeving. Niet vanuit een ideologie, maar met een focus op de lokale gemeenschap. ‘Ik heb bewust gekozen voor een lokale partij. Ik wilde geen landelijke belangen vertegenwoordigen, maar gewoon iets doen voor mijn directe leefomgeving.’
Van ergernis naar betrokkenheid
Haar politieke loopbaan begon uit de wil om iets te veranderen. ‘Toen we hier net woonden, had ik nog weinig binding met de stad. Maar op een gegeven moment ga je je toch ergeren aan bepaalde dingen. Je kunt blijven mopperen, maar daar verandert niets mee. Als je écht iets wil veranderen, moet je zelf opstaan.’ En dat deed ze: in 2010 trad ze toe tot de gemeenteraad van Hellevoetsluis, in 2014 werd ze wethouder en inmiddels is ze weer raadslid.
Kritisch, zorgvuldig en betrokken
Met een achtergrond in financiën en personeelszaken weet Margriet waar ze het over heeft. ‘De gemeentelijke administratie is echt anders dan in het bedrijfsleven, maar door mijn ervaring kan ik snel doorzien waar de knelpunten zitten.’ Ze staat bekend als kritisch en gedetailleerd. ‘Soms misschien té gedetailleerd’, geeft ze toe. ‘Maar ik wil alles goed begrijpen voordat ik een standpunt inneem.’
Haar omgeving steunt haar politieke inzet. ‘Ze vinden het goed bij me passen. Het is soms pittig, zeker als eenmansfractie, maar ik probeer mijn tijd te verdelen over de onderwerpen die ik écht belangrijk vind.’
Cultuur als fundament
Voor Margriet ligt de waarde van cultuur, kunst en erfgoed haar nauw aan het hart. ‘Het zijn vaak de eerste posten waarop bezuinigd wordt. Maar mensen onderschatten hoe belangrijk die zijn voor de sociale verbinding in een gemeente. Het maakt een stad aantrekkelijk, het verbindt mensen.’ Die visie brengt ze ook in de praktijk: in het dagelijks leven is ze directeur van Fortresse Holland, een functie die ze met veel plezier en voldoening vervult.
Haar politieke trots ligt dan ook in het behoud van de basisschool Waterringen in 2015 én in het project ‘Muziek met Klassen’. ‘Dat alle kinderen op de basisschool muziekles krijgen, dat vind ik zó belangrijk. Muziek stimuleert kinderen cognitief, het is een vorm van expressie, een basis in het leven. Maar helaas wordt dat vaak onderschat.’
Waarschuwend, maar hoopvol
Wie denkt aan politiek te beginnen, krijgt van Margriet een eerlijk advies: ‘Het is ontzettend leerzaam en waardevol, maar ook een harde wereld. Je moet tegen spelletjes kunnen en je niet uit het veld laten slaan. Maar als je dat aankan, geeft het ontzettend veel voldoening.’
Hoewel ze het raadswerk momenteel op een iets lager pitje heeft staan, blijft haar betrokkenheid groot. Ze hoopt dat mensen zich blijven realiseren hoe belangrijk lokale politiek is. ‘Of het nu gaat om windmolens, cultuur of onderwijs – het zijn keuzes die ons allemaal raken. En als je daar invloed op wil hebben, dan moet je meedoen.’
