Mathijs jaagt op spookverhalen in zijn eigen regio: ‘Ik wil de volksverhalen bewaren voordat ze verdwijnen.’

Mathijs groeide op in Hellevoetsluis, waar hij ontdekte dat er nauwelijks volksverhalen waren vastgelegd. ‘Onze streek is nuchter en calvinistisch. Mensen denken al snel: ‘Doe normaal, dan doe je al gek genoeg.’ Daardoor is er weinig ruimte voor wonderen of bijgeloof.’ Toch merkte hij dat de fascinatie voor het onverklaarbare niet verdwenen is. ‘Als het onrustig is in de wereld, zoeken mensen ontsnapping. Dan zie je de interesse in geesten, UFO’s of paranormale programma’s weer toenemen.’ Zijn missie is helder: ‘Alles wat ik vastleg is echt gevonden, afkomstig uit gesprekken of oude bronnen. Ook al is het ooit verzonnen, het zegt iets over hoe mensen denken, geloven en beleven.’

De verhalen die Mathijs verzamelt, variëren van klassieke spookvertellingen tot hedendaagse ervaringen. Waar vroeger geesten opdoken in kastelen of bij ridders, verschijnen ze nu in woonhuizen, op foto’s of via ghosthuntingapparatuur. ‘De romantiek is er wat af’, zegt hij, ‘maar het principe is hetzelfde. Mensen zoeken nog steeds verklaringen voor dingen die ze niet begrijpen. Vroeger waren het dwaallichtjes, nu zijn het orbs of UFO’s. Het zijn moderne versies van oude sagen.’

Voor Mathijs draait het niet om sensatie, maar om behoud. ‘Ik zie spookverhalen als iets wat bewaard moet blijven. Als ik er niet meer ben, wil ik dat ze ergens vastliggen. Daarom stuur ik ze ook naar de Volksverhalenbank.’ Alle verhalen die hij ontvangt, behandelt hij met zorg en anonimiteit. ‘Er rust nog steeds een taboe op. Veel mensen zijn bang om voor gek verklaard te worden. Toch vind ik het juist mooi als iemand die niet spiritueel is, zijn ervaring deelt. Dat is een overwinning, want dan heb je niet alleen een verhaal, maar ook een stukje van iemands binnenwereld vastgelegd.’

In zijn Facebookgroep Mysterieus Voorne-Putten roept hij mensen op hun ervaringen te delen. Zo verzamelde hij inmiddels zo’n tachtig verhalen, vooral uit Hellevoetsluis. De fascinatie blijft groeien. ‘Soms ontstaan verhalen vanzelf. Een verlaten gebouw, een vreemd geluid: mensen zoeken er betekenis in. Dat is hoe folklore leeft.’Zijn boek Mysterieus Hellevoetsluis hoopt hij rond Halloween af te ronden: een symbolisch moment. ‘Vroeger vertelden mensen in de donkere maanden verhalen bij het haardvuur. Dat gevoel wil ik terugbrengen.’

Naast zijn werk in een tuinderij steekt hij veel tijd in het project. ‘Het is liefdewerk, maar het moet goed worden. Uiteindelijk wil ik verhalen van het hele eiland vastleggen. Ze zijn er, overal: je moet ze alleen willen horen.’

Mathijs hoopt dat zijn werk anderen inspireert om eigen verhalen te delen. ‘Iedere familie heeft wel iets: een vreemd voorval, een oude legende. Als we ze nu vastleggen, blijven ze bestaan. Ik ben zelf vrij nuchter, maar ik geloof wel in verhalen. En die verdienen het om verteld te worden.’

Wie een mysterie of legende uit Voorne-Putten wil delen, kan Mathijs bereiken via mathijskroon1980@gmail.com.