Melissa de Rijke (26) woont in Hellevoetsluis, samen met haar vriend en hun hond. Naast haar raadswerk werkt ze als docent International Business in het mbo. ‘Ik ben relatief nieuw in de politiek’, vertelt ze. ‘Mijn interesse begon tijdens corona, toen ik door online onderwijs meer tijd had en debatten in de Tweede Kamer begon te volgen. Ik had daar een sterke mening over en dacht: waarom zou ik hier niet iets mee doen?’ Via sociale media kwam Melissa in contact met BVNL, waar ze haar politieke loopbaan begon. Inmiddels heeft ze zich afgesplitst en richtte ze de lokale partij LEF! op, waarvan de naam sinds begin juli is gewijzigd naar Partij met Lef!. ‘Die naam past bij ons’, zegt ze. ‘Wij zijn Lokaal, Eerlijk en Fris. We zeggen wat we vinden, ook als het schuurt.’
Van klaslokaal naar raadszaal
Haar werk in het onderwijs helpt haar dagelijks als raadslid. ‘Ik hoor veel van studenten die zich niet gehoord voelen. Jongeren lopen tegen dingen aan zoals openbaar vervoer, werkdruk of onrechtvaardigheid. Dat neem ik mee in mijn werk als raadslid. Ik ben het jongste raadslid van Voorne aan Zee, en juist daarom hoor ik dingen die anderen misschien missen.’ Als fractie met één zetel en één commissielid heeft het raadslid het aardig druk. Tijd voor ontspanning vindt ze met haar hond of samen met haar vriend, bijvoorbeeld in de bioscoop of met een serie op de bank. ‘Je moet soms even loskomen van de politiek’, aldus Melissa.
Geen achterkamertjespolitiek
Melissa staat bekend om haar directe en eerlijke stijl. ‘Ik doe niet mee aan achterkamertjespolitiek. Als ik merk dat iets onterecht achter gesloten deuren wordt besproken, loop ik weg. In de raadzaal zeg ik wat ik vind, ook als ik de enige ben met een andere mening.’ Die houding levert regelmatig resultaat op. Zo wist ze recent de huurtarieven voor sportaccommodaties eerlijker te krijgen. ‘In De Dukdalf in Brielle werden hogere huurtarieven gerekend dan elders in de gemeente. Dat heb ik negen maanden lang aangekaart. Uiteindelijk is de motie aangenomen en zijn de tarieven bijgesteld.’
Een ander voorbeeld is de vergunningaanvraag voor huisvesting van arbeidsmigranten aan de Willemansweg in Oostvoorne. ‘De cijfers klopten niet. Ik bleef er aandacht voor vragen, tot het college uiteindelijk de vergunning niet verleende. We zijn soms lastig, maar dat is ook nodig.’
Inwoners moeten centraal staan
Via sociale media krijgt Melissa dagelijks berichten van inwoners. ‘Dat groeit echt. Mensen weten ons te vinden en delen hun zorgen. Soms krijg ik via een dossier contact met weer een ander. Dat is hoe het moet werken: als volksvertegenwoordiger hoor je signalen op te vangen.’ Ze pleit voor meer ombudspolitiek en betere participatie. ‘We hebben laatst een enquête gedaan over bezuinigingen, waar inwoners duidelijk hun mening gaven. Maar vervolgens werd er in dezelfde vergadering besloten om een molen van een miljoen euro te kopen. Dat rijmt gewoon niet met de uitkomsten. Zo verlies je vertrouwen.’
Balans en toekomst
Voor wie zelf de politiek in wil, heeft ze duidelijk advies: ‘Begin op tijd. Kijk nu al rond. Zoek een partij die bij je past in stijl én inhoud, niet alleen op campagnemomenten. En wees voorbereid: het is veel werk, zeker naast een baan. Maar als je écht iets wilt betekenen voor je gemeente, dan is het het helemaal waard.’ Waar ze later op hoopt terug te kijken? ‘Dat we het luisteren naar inwoners hebben verbeterd. Dat mensen zich serieus genomen voelen. Als we dat bereiken, maakt het minder uit wíe er in de raad zit.’
