‘Zoals bij veel vrijwilligers begon het ook bij mij met de kinderen’, vertelt Andries. ‘Zij zwommen hier, en dan kom je erachter dat het zwembad helemaal door vrijwilligers wordt gerund. Dan denk je: dat moet toch blijven bestaan?’ En dat is precies de kracht van ’t Molengors: het bad draait volledig op vrijwillige inzet. Inmiddels zijn er zo’n tachtig vrijwilligers actief: van toezicht en EHBO tot het bijhouden van het groen en het draaien van het winkeltje. Andries zelf groeide door tot bestuurslid, verzorgt de PR en staat nog geregeld langs de badrand als toezichthouder. ‘Het mooie is dat iedereen op zijn manier iets bijdraagt. Samen houden we dit zwembad levend.’
Van gemeentebad naar dorpsinitiatief
’t Molengors opende in 1973 als gemeentebad. Maar in 2007 besloot de toenmalige gemeente Bernisse dat de kosten te hoog werden. Sluiting dreigde, tot Jan Willem Weeda en zijn vrouw Mariette, samen met een groep dorpsgenoten, opstonden. Dankzij hun inzet en de steun van vele vrijwilligers draait het zwembad nu zelfstandig, zonder een cent overheidsgeld. Vandaag de dag zijn er zo’n tachtig vrijwilligers actief. Zij zorgen ervoor dat het bad tussen half mei en half september zes dagen per week open kan. ‘Zaterdag is het zwembad officieel dicht, tenzij we genoeg mensen hebben’, legt Andries uit. ‘Op mooie dagen gooien we een berichtje in de appgroep, en vaak staan er toch weer mensen klaar.’
Een vakantiesfeertje
Wat maakt ’t Molengors zo bijzonder? Volgens Andries is het de sfeer: ‘Het is kleinschalig, gezellig en echt dorps. ’s Ochtends tijdens het banenzwemmen komen vaak oudere mensen langs. Later op de dag zie je gezinnen, vriendengroepen en steeds nieuwe generaties kinderen.’ Het bad biedt meer dan alleen zwemmen. Er is een winkeltje met ijsjes en snacks, en op zonnige dagen bakken twee vrijwilligers lekkernijen. ‘Dan ruikt het overal naar hamburgers en worsten. Mensen volgen gewoon de geur’, lacht Andries.
