Christian, rijschoolhouder en vader van een dochter van zestien, werd dit voorjaar positief getest op de Katwijkse ziekte. Deze zeldzame, erfelijke aandoening komt slechts in drie Nederlandse families voor en kan leiden tot levensbedreigende hersenbloedingen. ‘Ik wist al van jongs af aan dat de kans bestond’, vertelt Christian. ‘Toen ik in mei de test deed, kwam de bevestiging. Dat hakt erin. Maar ik wilde niet bij de pakken neerzitten. Ik wilde iets dóen.’
2.430 kilometer voor bewustwording
Op 29 augustus begon hij aan een pelgrimstocht van maar liefst 2.430 kilometer, van Nederland naar Santiago de Compostella in Spanje. Met zijn tocht wil hij aandacht vragen voor de Katwijkse ziekte en geld inzamelen voor onderzoek. Inmiddels staat de teller op ruim 27.000 euro, en dat bedrag groeit dagelijks. ‘Ik hoop dat het geld bijdraagt aan het onderzoek dat in maart in Nederland van start gaat’, zegt hij. ‘Ik mag daar zelf aan meedoen. Dat geeft hoop: voor mij misschien te laat, maar hopelijk niet voor de volgende generatie.’
De 1000 kilometer passeerde hij vlak voor Bordeaux. ‘Een mijlpaal’, zegt hij. ‘Ik loop elke dag tussen de 25 en 30 kilometer, afhankelijk van waar ik kan overnachten. Fysiek merk je dat je al 50 dagen onderweg bent, met wat blaren hier en daar, maar verder gaat het goed. Het is vooral een kwestie van doorzetten.’ Vanaf een heuvel onderweg beschrijft Christian hoe hij uitkijkt over de Franse wijngaarden. ‘Ik denk dat ik in de verte Bordeaux al zie liggen, al is het nog 65 kilometer. Het is strakblauw, helder. De laatste dagen loop ik met mijn zonnehoedje in de zon. Het is echt genieten.’
Steun onderweg en van thuis
Zijn vrouw en dochter volgen hem op de voet via sociale media, waar hij zijn reis deelt met een groeiende groep volgers. ‘We appen elke dag en bellen zo’n drie keer per week’, vertelt hij. ‘Natuurlijk missen we elkaar, maar het is voor een goed doel. Daar moet je je even overheen zetten. Hun steun betekent enorm veel.’ De reacties van mensen onderweg en online geven hem ook energie. ‘Het geeft een enorme boost’, zegt hij. ‘Het is geweldig om te zien hoeveel mensen me volgen en aanmoedigen. Dat motiveert me elke dag om de wekker om zeven uur te zetten en gewoon weer op pad te gaan.’
De tocht brengt ook bijzondere ontmoetingen met zich mee. ‘Een tijdje geleden sprak ik bij een kathedraal met een meisje van wie haar moeder een zelfmoordpoging had gedaan. Dat gesprek raakte me diep. Zulke momenten laten zien waarom ik dit doe: om contact te maken, om iets te betekenen.’
Het taboe doorbreken
Naast het inzamelen van geld wil Christian vooral bewustwording creëren. ‘Je merkt dat er in mijn omgeving meer bekendheid komt voor de ziekte, maar vanuit Katwijk zelf hangt er nog een enorm taboe. Dat wil ik er echt vanaf halen’, benadrukt hij. ‘Ik vind het een tekortkoming dat er zo weinig over gesproken wordt. Alleen door openheid kunnen er fondsen komen, en kan er echt iets veranderen.’
Vooruitkijken naar Santiago
Ondertussen kijkt Christian vol vertrouwen vooruit. Zijn vrouw komt hem in Bordeaux een week vergezellen, en later sluit zijn broer aan in Noord-Spanje. ‘Dat zijn mooie lichtpuntjes om naar uit te kijken. En met elke stap voel ik dat dit groter is dan mezelf. Zolang ik kan, blijf ik aandacht vragen voor deze ziekte, voor iedereen die ermee leeft, en voor de generaties na ons.’
