Nissewaard - Op woensdag 13 november bespreekt de gemeenteraad de programmabegroting voor 2025. Deze begroting is sluitend dankzij de bezuinigingen die zijn vastgesteld door de raad in de perspectiefnota. De keuzes die zijn gemaakt in de perspectiefnota zijn in deze programmabegroting verwerkt.
Sinds lange tijd moet de gemeente Nissewaard flink bezuinigen. Het uitblijven van een oplossing vanuit het Rijk voor hetfinancieel ravijn in 2026 en de grote financiële tekorten bij de jeugdhulp zorgen er voor dat Nissewaard geen andere keuze heeft dan om bezuinigingsmaatregelen door te voeren. Nissewaard staat hier niet alleen in. Veel andere gemeenten in Nederland hebben hiermee te maken.
Het bestuur gaat niet bij de pakken neerzitten. Iedere Nissewaarder moet kunnen blijven bouwen op een veilige en leefbare gemeente. Als gemeente zorgen ze ervoor dat ze hun wettelijke taken blijven uitvoeren én dat ze blijven investeren in de gemeente en haar inwoners. Zo willen ze Nissewaard verder vooruitbrengen naar een aantrekkelijke,vitale, toekomstbestendige woon- en werkgemeente in 2040.
Bezuinigen doet pijn en vraagt lastige keuzes. Wel hoopt de gemeente een balans te hebben gevonden tussen de beschikbare middelen en het fijn wonen, werken en leven in Nissewaard. De bezuinigingen hebben voor alle delen van de gemeentebegroting gevolgen en alle inwoners kunnen er iets van merken. In de lasten, in de buitenruimte en in devoorzieningen van het sociaal domein.
Vanzelfsprekend is ook kritisch naar de gemeentelijke organisatie gekeken. Ook hierop wordt bezuinigd. De ambtelijke organisatie heeft een taakstelling gekregen waarbij door efficiënter en effectiever werken én zaken anders te organiseren, geld bespaard moet worden.
Ondertussen staat Nissewaard voor een aantal grote uitdagingen, te denken valt aan New Town problematiek zoals achterblijvende woonaantrekkelijkheid en toenemende problematiek op het gebied van leefbaarheid en veiligheidin de oudste wijken, die nu hun houdbaarheidsdatum bereiken en voor een stevige vervangingsopgave staan. Daar kunnen ze en willen ze niet van weglopen. En daarin moeten ze dus blijven investeren.
In de tussentijd gaan ze onverminderd door met de onderhandelingsstrategie van de VNG om het Rijk bewust te maken van de uitdagingen waar gemeenten voor staan. Gemeenten krijgen steeds meer taken en steeds minder geld van het Rijk. Zonder ingrijpen zal onze omgeving blijvende schade oplopen. Dit raakt ons allemaal. Zij accepteren niet dat de kwaliteit van leven in onze gemeenschappen wordt uitgehold. Het is hun plicht om goed voor de inwoners te zorgen, maar met de opgelegde bezuinigingen vanuit het Rijk wordt dit steeds moeilijker. Investeren in gemeenten is geen luxe maar bittere noodzaak.
