Nelleke wil tijdens haar vrije avonden vaker de natuur in trekken
Spijkenisse - Tijdens het afscheid van de oude gemeenteraad nam Nelleke Vonk Noordegraaf na twintig jaar afscheid als raadslid. Voor haar jarenlange inzet werd zij onderscheiden met een koninklijke onderscheiding. Een formele erkenning voor twee decennia betrokkenheid bij de gemeente, maar wie haar spreekt, merkt dat het haar nooit om titels ging. ‘Je zit er voor de inwoners en niet voor jezelf.'
Nelleke werd geboren in Krimpen aan den IJssel en verhuisde op haar zeventiende naar Spijkenisse. ‘In het begin kon ik hier moeilijk landen’, vertelt ze eerlijk. Ze studeerde fysiotherapie en woonde een periode in Amsterdam en Rotterdam. Uiteindelijk bracht de liefde haar terug naar Spijkenisse, waar haar man werkzaam was in een fysiotherapiepraktijk. In diezelfde praktijk ging zij later aan de slag als kinder- en hart- en longfysiotherapeut.
De zorg bleef altijd haar basis. Het directe contact met mensen, het luisteren naar hun verhalen en het zoeken naar oplossingen vormden ook in de politiek haar kompas.
Afspiegeling
Twintig jaar geleden besloot zij zich kandidaat te stellen voor de gemeenteraad namens ONS Nissewaard. Haar kinderen waren toen nog jong; de jongste was nog geen twee jaar oud. ‘Het viel me op dat er weinig jonge vrouwen in de raad zaten. En weinig mensen uit de zorg’, zegt ze. ‘Ik vond dat de raad een afspiegeling moest zijn van de samenleving.’
Het combineren van gezin, praktijk en politiek vroeg om organisatie en steun. ‘Mijn gezin staat bovenaan.’ Met hulp van haar moeder, een oppas en een meedenkende echtgenoot lukte het om alle rollen te vervullen. De vergoeding die zij als raadslid ontving, zette zij opzij voor verre reizen met haar gezin. ‘Niet wachten tot je pensioen. Je leeft nu.’
Direct en betrokken
Wie haar vraagt zichzelf als raadslid te typeren, krijgt een duidelijke omschrijving: ‘Direct. Rotterdamse mentaliteit. Aanpakken.’ In haar werk als fysiotherapeut betekent dat snel analyseren en handelen. In de politiek bleek dat anders te werken. ‘Soms duurt het jaren voordat plannen worden uitgevoerd. Dat was wennen.’
Als woordvoerder sociale zaken liet zij zich nadrukkelijk horen. In de loop der jaren leerde zij ook om dossiers vanuit verschillende perspectieven te bekijken. ‘Je moet stukken niet alleen lezen vanuit je eigen overtuiging, maar ook begrijpen hoe ze tot stand zijn gekomen.’
In haar laatste raadsperiode koos ze bewust voor een andere rol. Ze werd voorzitter van de commissie Bestuur en voorzitter van de werkgeverscommissie. Daarnaast was zij de nestor van de raad, het langstzittende raadslid.
Intensieve jaren
Een van de meest ingrijpende periodes was 2015, het jaar waarin Spijkenisse en Bernisse fuseerden tot de gemeente Nissewaard. Tegelijkertijd kwamen er vanuit het Rijk extra zorgtaken naar de gemeente en speelde het faillissement van het Ruwaard van Putten Ziekenhuis.
Vanuit haar praktijk had Nelleke direct contact met zorgmedewerkers en patiënten die de gevolgen merkten. ‘Dat was spannend, zeker voor de mensen met wie ik werkte.’ Ze bracht onderwerpen als zorg, veiligheid en kwetsbare gezinnen regelmatig onder de aandacht in de raad.
Verbinder in een veranderende raad
Waar ze het meest trots op is? Niet één specifiek besluit of dossier. ‘Ik denk dat ik een verbinder ben geweest.’ Ze zocht actief het gesprek met andere partijen en liep bij collega-raadsleden langs om informatie op te halen. ‘Je krijgt het niet alleen voor elkaar. Je moet het samen doen.’
Tegelijkertijd zag ze de toon in de raad veranderen. ‘Er is verharding gekomen. Woorden doen ertoe.’ Ze pleit voor respect, ook wanneer meningen verschillen. ‘Een debat kan scherp zijn, maar het moet wel respectvol blijven.’
Groei en nieuwe fase
Terugkijkend overheerst dankbaarheid. ‘Het heeft me veel geleerd. Ik ben genuanceerder geworden.’ Ze gelooft dat ontwikkeling nooit stopt. ‘Zo hoop ik elk jaar een beetje te groeien.’ Nu breekt een nieuwe fase aan. Meer tijd voor haar praktijk, voor achterstallige administratie en voor de natuur. ‘In de avonden lekker naar buiten. Daar geniet ik van.’
Haar boodschap aan toekomstige raadsleden is helder: ‘Doe het alleen als je er passie voor hebt. Anders houd je het niet vol.’ En ze hoopt dat meer jonge vrouwen de stap naar de politiek zetten. ‘Die stem mag sterker klinken.’
Met haar koninklijke onderscheiding komt een einde aan twintig jaar raadswerk. maar haar overtuiging blijft: ‘Je zit er voor de gemeente. Voor de mensen. Niet voor jezelf.’
