Spijkenisse - Wat begon als een persoonlijk schrijfproject om ervaringen een plek te geven, is uitgegroeid tot een officieel boek. De 27-jarige Mandy van Grondelle uit Spijkenisse ziet deze zomer een langgekoesterde droom uitkomen met de verschijning van haar debuutroman Finding Home - When the Anchor Learns to Fly.
Mandy werkt al vijf jaar als paraveterinair, maar liep al veel langer rond met de wens om ooit een boek te schrijven. Die droom ontstond toen ze als twaalfjarige zag dat haar oma zelf een boek uitbracht. ‘Toen dacht ik: dat wil ik ook’, vertelt ze. Toch duurde het nog zo’n tien jaar voordat ze daadwerkelijk begon met schrijven. Vier jaar geleden zette ze de eerste woorden op papier. ‘De eerste twaalf hoofdstukken schreef ik bijna achter elkaar. Daarna liep ik vast en heeft het boek lange tijd stilgelegen.’ Pas begin dit jaar pakte ze het manuscript weer op. ‘Het stond op mijn bucketlist. Ik wilde het afmaken.’
Dat het boek uiteindelijk ook daadwerkelijk zou worden uitgegeven, had ze niet verwacht. ‘Het was nooit de bedoeling om het uit te brengen. Ik wilde mijn verhaal van me afschrijven.’ Op aanraden van haar vriendin stuurde ze het manuscript toch naar Uitgeverij Boekscout. Drie weken later kreeg ze bericht dat de uitgever geïnteresseerd was. ‘Toen werd het ineens heel concreet.’
Persoonlijk verhaal
Finding Home vertelt het verhaal van Lynn, een jonge vrouw die terechtkomt in een toxische relatie en daarna probeert haar leven weer op te bouwen. Hoewel het een fictieve roman is, zijn delen gebaseerd op Mandy eigen ervaringen. ‘De hoofdpersoon is deels op mij gebaseerd’, zegt ze. ‘Door namen en details te veranderen werd het fictie, maar de emoties en de grote lijn komen deels uit mijn eigen leven.’
Het verwerken van persoonlijke gebeurtenissen bleek soms confronterend. ‘Tijdens het schrijven kwamen dingen terug waarvan ik dacht dat ik ze al verwerkt had. Dat was lastig, maar het hielp ook. Het schrijven werd een vorm van verwerking.’ Toch vond ze het spannend dat het verhaal nu door anderen gelezen wordt. ‘De meeste mensen kennen mijn verleden niet, maar mensen die dichtbij me staan zullen bepaalde gebeurtenissen herkennen.’
Een boodschap van herstel
De roman draait om thema’s als identiteit, herstel en het loskomen van het verleden. Volgens Mandy zijn dat onderwerpen waar veel meer mensen mee te maken hebben dan vaak zichtbaar is. ‘Er zijn meer mensen die in een toxische relatie zitten dan we als maatschappij doorhebben. Van buiten lijkt alles vaak goed, terwijl er achter de voordeur heel veel speelt.’
Met haar boek hoopt ze vooral één boodschap over te brengen. ‘Dat het goed is om voor jezelf te kiezen. Ik was jarenlang iemand die zichzelf wegcijferde voor anderen. Pas toen ik voor mezelf ging leven, veranderde mijn leven echt.’ Ook de titel verwijst daarnaar. Finding Home staat voor het vinden van een plek waar je volledig jezelf kunt zijn. De ondertitel When the Anchor Learns to Fly heeft eveneens een persoonlijke betekenis. ‘Ik was heel lang een anker voor andere mensen. Op een gegeven moment besefte ik dat ik ook voor mezelf moest kiezen. Dan leer je als het ware vliegen.’
Schrijven in het Engels
Opvallend is dat de roman volledig in het Engels is geschreven, ondanks dat Mandy in Nederland is geboren en opgegroeid. ‘Dat voelde voor mij makkelijker, juist omdat het zo persoonlijk is. In het Engels klinken bepaalde emoties voor mij mooier en minder ongemakkelijk. Bovendien bereik je er onbewust een groter publiek mee.’
Naast haar werk schreef ze vooral wanneer de inspiratie kwam. Soms ontstonden losse scènes die later pas een geheel werden. De grootste uitdaging was volgens haar het samenbrengen van alle verhaallijnen. ‘Zorgen dat de chronologie klopt en dat alles een logisch verhaal vormt, vond ik het moeilijkst.’
Trots
De eerste lezers reageerden enthousiast. Opvallend genoeg hadden zelfs haar ouders niet verwacht dat ze ooit een boek zou schrijven. ‘Ze spreken nauwelijks Engels, maar hebben het boek wel meteen besteld. Gewoon om mij te steunen.’ Nu het boek verschenen is, richt Mandy zich op de promotie via sociale media en hoopt ze vooral op mond-tot-mondreclame. Daarnaast sluit ze een tweede boek niet uit. ‘Misschien iets totaal anders. Een thriller lijkt me heel leuk.’
Terugkijkend is ze vooral trots dat ze heeft doorgezet. ‘Ook toen het schrijven moeilijk werd of oude herinneringen opriep, ben ik niet gestopt.’ Voor mensen die zelf dromen van een boek heeft ze een eenvoudig advies: ‘Begin gewoon. Schrijf op wat je in gedachten hebt en kijk hoe je daaromheen een verhaal kunt bouwen.’
