Wiebe Dedert (58) uit Oostvoorne is geen doorsnee politicus. Hij is een man van het volk, letterlijk en figuurlijk. Hij werkt als roeier bij KRVE in de Europoort - zwaar en praktisch werk in weer en wind. ’s Avonds zit hij in de raadzaal, waar hij zich inzet voor de inwoners van zijn gemeente. ‘Ik voel me soms een barometer van de samenleving. Door mijn werk en het voetbal ken ik veel mensen. Zo hoor ik wat er leeft in de voetbalkantine.’
Van de kantine naar de raadzaal
Zijn entree in de politiek was eerder toevallig dan gepland. ‘Mijn neef begon een partij. Ik gaf hem wat tips, en ineens zat ik er zelf in.’ Toch was de motivatie helder: verzet tegen de plaatsing van megawindmolens bij Oostvoorne en zorgen over de impact van arbeidsmigratie op de leefbaarheid in zijn buurt. ‘Als ik straks met m’n fiets langs de Brielse Dom rijd, wil ik niet tegen een muur van windturbines aankijken. Dat is niet het landschap waarmee ik ben opgegroeid.’
Wiebe noemt zichzelf uitgesproken. ‘Mensen zeggen dat ik te direct ben. Dat snap ik, maar ik praat gewoon zoals in de voetbalkantine of bij de bakker. In de politiek moet alles politiek correct. Daar bots ik weleens mee.’ Toch laat hij zich niet afschrikken. ‘Ik geloof dat mensen behoefte hebben aan duidelijkheid. En aan iemand die durft te zeggen waar het op staat.’
Nieuwe politiek, andere aanpak
Met hulp van een klein mediaplatform probeert de fractievoorzitter politiek dichter bij de mensen te brengen via sociale media. ‘We maken filmpjes, soms een minuut of twee, en die worden echt goed bekeken. Veel mensen haken af bij lange debatten, maar als je de kern eruit haalt, raak je ze wel.’ Zijn stijl valt niet bij iedereen in goede aarde. ‘Sommige partijen willen niet met me samenwerken. Ik ben zelfs uit de coalitie gestapt. Maar ik stem op wat ik geloof – laatst nog vóór een coalitievoorstel, als enige vanuit de oppositie. Omdat ik vond dat het goed was.’
Verschil maken
Het combineren van zijn werk in de haven met raadswerk is zwaar. ‘Niet voor niets zitten er zoveel gepensioneerden in de raad. Die hebben er tijd voor. Ik moet keuzes maken. Daarom kies ik de onderwerpen die ik écht belangrijk vind, zoals veiligheid, leefbaarheid en immigratie.’ De politiek bleek soms ook hard. ‘Ik ben bedreigd, heb zelfs beveiliging gekregen. Vanuit de raad voelde ik nauwelijks steun.’ Toch blijft hij staan: ‘Ik wil verschil maken. Al is het maar klein.’
Toekomstplannen en idealen
Wiebe hoopt over twee jaar met pensioen te gaan, maar politiek blijft hij actief. ‘Ik wil een beweging opbouwen. Mensen om me heen verzamelen, net als Richard de Mos dat deed. De volgende verkiezingen wil ik meer dan drie zetels halen. Want kruimels maken brood.’ Zijn boodschap aan nieuwe politici is helder: ‘Begin er alleen aan als je stevig in je schoenen staat. De politiek is hard. Maar als je oprecht bent en blijft luisteren naar de mensen om je heen, dan kun je echt iets betekenen.’
