The Bridge ontstond negen jaar geleden, op 7 september, vanuit een diep gevoel van betrokkenheid. ‘Er was ooit een zeemanshuis, De Beer,’ vertelt Marian. ‘Toen dat stopte, dachten we: dat kan niet. In zo’n grote haven met zoveel zeevarenden moet een plek zijn waar ze terecht kunnen. We zijn toen in de kelder van dorpscentrum De Man begonnen.’ Sinds juni 2023 is The Bridge gevestigd in een voormalig fietsenwinkelpand, midden in het dorp. Een zichtbare en toegankelijke plek, precies wat de stichting voor ogen had.
Een thuis ver van huis
De missie van The Bridge is helder: het welzijn van zeevarenden bevorderen. Leendert legt uit: ‘Negentig procent van alles wat wij gebruiken, wordt over zee vervoerd. Toch staan we zelden stil bij de mensen die dat werk doen. Wij willen hen laten voelen: jullie zijn belangrijk, we zien jullie.’
Zeevarenden die bij The Bridge langskomen, worden met open armen ontvangen door ruim vijftig vrijwilligers. ‘Onze chauffeurs halen de mannen en vrouwen van boord en brengen ze naar ons centrum,’ vertelt Marian. ‘Daar drinken ze koffie, kunnen ze even naar de supermarkt of wandelen in het bos. Het is drie uurtjes ontsnappen aan de herrie en hectiek van het schip.’
‘Op een schip zit je altijd met elkaar,’ zegt ze. ‘Met een klein clubje ben je op een gegeven moment wel uitgepraat.’ Bij The Bridge kunnen ze daarom even andere gezichten zien en tot rust komen. ‘Soms is dat met een vrijwilliger, soms met onze koopvaardijpredikant, die er ook is voor een stukje geestelijke ondersteuning,’ vult Marian aan.
Uniek: midden in het dorp
Wat The Bridge onderscheidt van andere seafarers’ centers wereldwijd, is de ligging. ‘De meeste centra zitten in de haven, tussen kranen en containers,’ legt Leendert uit. ‘Wij zitten juist in een dorp. Hier kunnen ze winkelen, friet halen of een wandeling maken. Dat vinden ze fantastisch, na weken op zee eindelijk weer bomen, auto’s en mensen zien.’
De reacties van bezoekers zijn hartverwarmend. ‘Op Facebook lezen we vaak dat ze hier echt even mens kunnen zijn,’ vertelt Marian. ‘Dat zegt alles.’
Een warme band met de buurt
De zichtbare locatie heeft ook de band met de omgeving versterkt. ‘In het begin moesten mensen even wennen,’ lacht Marian. ‘Maar nu krijgen we vooral positieve reacties. Winkeliers vertellen hoe vriendelijk de mannen zijn, en buurtbewoners komen geregeld binnen voor een praatje.’
Om de verbinding te onderhouden organiseert The Bridge regelmatig informatieavonden en een jaarlijkse open dag. En er is zelfs een breiclub: elke eerste donderdag van de maand komen dames samen om mutsen te breien voor de zeevarenden. ‘Een klein gebaar, maar met groot effect,’ zegt Marian trots.
Wereld aan boord
De bezoekers van The Bridge komen uit alle windstreken. Zo’n 70% is afkomstig uit de Filipijnen en India, maar ook uit Oekraïne, Rusland en vele andere landen. ‘De wereldwijde spanningen zie je soms terug aan boord,’ vertelt Leendert. ‘Oekraïners en Russen moeten samenwerken, dat gaat niet altijd vanzelf. En de bemanningen worden kleiner, wat de druk op iedereen vergroot.’
De stichting zelf groeit ondertussen gestaag. ‘We willen graag uitbreiden, misschien met een tweede bus om meer schepen te kunnen bereiken,’ zegt Leendert. ‘Maar daarvoor hebben we meer vrijwilligers en steun nodig.’
